Антон Каліноўскі: «Паўплывалі бацькі»
– Я вырас у беларускамоўнай сям'і, бацькі працавалі ў беларускіх незалежных медыях. Памятаю, калі мне было пяць гадоў, бацькі жадалі, каб я пайшоў у беларускамоўны дзіцячы садок! Далей »
Раздзел: Як я стаў беларусам
Сяргей Сакума: «Беларусь – гэта як каханне»
– На ўсходзе Беларусі, дзе я нарадзіўся, усе вакол размаўлялі па-руску. Толькі бабуля, што жыла разам з намі, раптам устаўляла свае: “анягож”, “скуля я ведаю”. Я неўпрыкмет набіраўся сякіх-такіх словаў і пасля ўстаўляў у школьныя сачыненні. Далей »
Юля Аляксеенка: «Гарманічнае развіццё»
– У жыцці кожнага маладога чалавека надыходзіць момант, калі яму трэба знайсці базіс для найдалейшага гарманічнага развіцця. Узнікаюць памкненні нешта глабальна змяніць. Далей »
Дзяніс Шляхціцаў: «Творчасць – жыццёвае крэда»
– Для мяне быць беларусам – гэта заўсёды з павагай i пяшчотай ставіцца да нашай роднай мовы. На жаль, у паўсядзённым жыцці я ўжываю яе нячаста. Але як музыка хачу сказаць, што найлепшыя песні нашага гурта – менавіта на беларускай мове. Далей »
Дзяніс Ясінскі: «Мая мова заўжды застаецца са мною»
– Як я стаў беларусам? Цяжка адказаць на гэтае пытанне, тут не абысціся некалькімі словамі. Для мяне гэты працэс быў паступовы. Вялікім быў унёсак маіх бацькоў, бо менавіта яны аддалі мяне ў беларускую школу. Памятаю, як цяжка было вывучаць незразумелую для мяне мову, як скардзіўся я матулі, што не разумею многіх словаў. Далей »
Наталля Шырокава: “Гісторыя Беларусі расплюшчыла мне вочы»
– Быць беларусам – гэта стаць носьбітам гэтай нацыянальнасці. Само паняцце нацыянальнасці для мяне існуе ў шырокім і вузкім сэнсе. Згодна з першым, беларускай я стала 11 кастрычніка 1987 году, калі мае бацькі першы раз пачулі мой чароўны крык. Далей »
Андрэй Мікалаеў: «Cтвараць на карысць Беларусі»
– Упершыню я задумаўся пра тое, кім я ёсць, калі надышоў час атрымліваць пашпарт. У савецкім пашпарце была графа “нацыянальнасць”. У школе казалі, што рускі ці беларус - адно і тое ж. Але я напісаў “беларус”. Так я стаў беларусам па пашпарце. Далей »
Андрэй Філіпчык: “Паўлываў хакей”
– Усведамленне сваёй беларускасці прайшло ў мяне два этапы. У 8 гадоў маё дзіцячае светаўспрыманне перавярнулася пасля таго, як на зімовай алімпіядзе ў Нагана зборная Расіі разграміла ў хакей зборную Беларусі 5:1. Далей »
Дзяніс Голін: “Залежыць ад людзей, якія назваліся беларусамі”
– Напэўна, мая “беларускасць” пачалася з зацікаўленасці гісторыяй. Не беларускай, а наогул. Гісторыяй старажытнага свету, Сярэднявечча... Пасля надышоў час і гісторыі Беларусі, якую пачалі выкладаць у школе. Далей »
Алесь Залескі: “Адчуванне такога велізарнага шчасця, што больш нічога і не трэба”
– Я нарадзіўся ў Растове-на-Доне і не лічачы двух гадоў у бабулі ў Рэчыцы, увесь час жыў у Расіі. Бацькі мае расійскамоўныя. Не магу сказаць, што яны неяк паўплывалі на маю беларускасць. Далей »
