http://budzma.org/projects/belarus/yak-ya-staw-byelarusam.html Wed, 08 Feb 2012 21:59:41 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.2.1 http://budzma.org/projects/belarus/yak-ya-staw-byelarusam.html#comment-11392 Надзея Бацілава, г. Магілёў, ТБМ Wed, 26 Jan 2011 22:46:48 +0000 http://budzma.org/?p=7691#comment-11392 У 60-х гадах мінулага стагоддзя была маленькая, жыла ў вёсцы, вучылася ў беларускамоўнай пачатковай школе. Літаратурная мова падавалася надзвычай прыгожай і роднай. Канечне, па-за сценамі школы мае землякі размаўлялі на трасянцы, а не на чыстай беларускай мове, побач была Расея, адчуваўся ўплыў. На канікулы прыязджалі да бабуль унукі з Віцебска, размаўлялі "па-гарадскому" (г. зн. на расейскай мове), мы ім, прыгожа апранутым і фанабэрыстым, крыху зайздросцілі, прыслухоўваліся да іх вымаўленьня з цікавасьцю, але з тых вясковых, хто меўся здрадзіць роднай "трасянцы", пасмейваліся: "ой-ой-ой, мы ўмеем па-рюску?". А потым, з пятага класа, была рускамоўная сярэдняя школа, выкладчыкамі ў ёй былі ў асноўным ураджэнцы Віцебска, беларускую мову яны ігнаравалі, бо ня ведалі яе толкам, у тыя часы вёска навучалася па-беларуску, горад - па-руску. Але ж выкладчыкі мовы і літаратуры былі ў нас цудоўныя, і прадметы іх былі найлюбімейшыя. Такім чынам, лічу, што вясковая школа, у якой добрыя настаўнікі беларускай мовы і літаратуры, найперш выхоўвае беларусаў беларусамі. Любоў да роднай мовы разам з любоўю да Беларусі, да той, якой Беларусь павінна быць, прайшла праз жыцьцё. Выраслі неяк, здаецца, самі па сабе (у горадзе!) беларускамоўныя дзеткі. І хоць дзяржава не спрыяе захаваньню і развіцьцю беларускай мовы, мова жыве і будзе жыць: на вёсцы, у інтэлігенцкім асяродку, зусім неспадзявана і вельмі прывабліва тое, што міністр культуры размаўляе па-беларуску, шведскі амбасадар Стэфан Эрыксан прапагандуе беларускую мову і цудоўна валодае ёю. Акторы, літаратары, навукоўцы і выкладчыкі навучальных устаноў, усе, хто выкарыстоўвае мову ў паўсядзённым жыцьці, выклікаюць замілаваньне і пачуцьцё шчырай прыязнасьці: гэта - нашыя людзі. Магілёўскую суполку Таварыства Беларускай Мовы ўзначальваюць маладыя трыццацігадовыя хлопцы - іх нястомная дзейнасьць на карысьць роднага слова заслугоўвае вялізарнай павагі і асобнай размовы. Будзьма разам, будзьма з моваю, будзем жыць. Жыве Беларусь! У 60-х гадах мінулага стагоддзя была маленькая, жыла ў вёсцы, вучылася ў беларускамоўнай пачатковай школе. Літаратурная мова падавалася надзвычай прыгожай і роднай. Канечне, па-за сценамі школы мае землякі размаўлялі на трасянцы, а не на чыстай беларускай мове, побач была Расея, адчуваўся ўплыў. На канікулы прыязджалі да бабуль унукі з Віцебска, размаўлялі «па-гарадскому» (г. зн. на расейскай мове), мы ім, прыгожа апранутым і фанабэрыстым, крыху зайздросцілі, прыслухоўваліся да іх вымаўленьня з цікавасьцю, але з тых вясковых, хто меўся здрадзіць роднай «трасянцы», пасмейваліся: «ой-ой-ой, мы ўмеем па-рюску?». А потым, з пятага класа, была рускамоўная сярэдняя школа, выкладчыкамі ў ёй былі ў асноўным ураджэнцы Віцебска, беларускую мову яны ігнаравалі, бо ня ведалі яе толкам, у тыя часы вёска навучалася па-беларуску, горад – па-руску. Але ж выкладчыкі мовы і літаратуры былі ў нас цудоўныя, і прадметы іх былі найлюбімейшыя. Такім чынам, лічу, што вясковая школа, у якой добрыя настаўнікі беларускай мовы і літаратуры, найперш выхоўвае беларусаў беларусамі.
Любоў да роднай мовы разам з любоўю да Беларусі, да той, якой Беларусь павінна быць, прайшла праз жыцьцё. Выраслі неяк, здаецца, самі па сабе (у горадзе!) беларускамоўныя дзеткі. І хоць дзяржава не спрыяе захаваньню і развіцьцю беларускай мовы, мова жыве і будзе жыць: на вёсцы, у інтэлігенцкім асяродку, зусім неспадзявана і вельмі прывабліва тое, што міністр культуры размаўляе па-беларуску, шведскі амбасадар Стэфан Эрыксан прапагандуе беларускую мову і цудоўна валодае ёю. Акторы, літаратары, навукоўцы і выкладчыкі навучальных устаноў, усе, хто выкарыстоўвае мову ў паўсядзённым жыцьці, выклікаюць замілаваньне і пачуцьцё шчырай прыязнасьці: гэта – нашыя людзі. Магілёўскую суполку Таварыства Беларускай Мовы ўзначальваюць маладыя трыццацігадовыя хлопцы – іх нястомная дзейнасьць на карысьць роднага слова заслугоўвае вялізарнай павагі і асобнай размовы.
Будзьма разам, будзьма з моваю, будзем жыць. Жыве Беларусь!

]]> http://budzma.org/projects/belarus/yak-ya-staw-byelarusam.html#comment-1111 Укекош Fri, 20 Mar 2009 10:53:12 +0000 http://budzma.org/?p=7691#comment-1111 Мяркую наадварот: Пакуль мы ня станем беларусамі, - мы НЯ будзем Людзьмі звацца. Хаця б таму, што цеп па-беларуску папросту ланцуг. Мяркую наадварот: Пакуль мы ня станем беларусамі, – мы НЯ будзем Людзьмі звацца. Хаця б таму, што цеп па-беларуску папросту ланцуг.

]]> http://budzma.org/projects/belarus/yak-ya-staw-byelarusam.html#comment-1110 vysik Fri, 20 Mar 2009 09:42:38 +0000 http://budzma.org/?p=7691#comment-1110 Пакуль мы ня станем беларусамі, - мы будзем Людзьмі звацца, немагчыма пераскочыць цераз ступеню. Гэта як кінастужка, досыць калі не хапае аднаго кадра - цеп абрываецца. Пакуль мы ня станем беларусамі, – мы будзем Людзьмі звацца, немагчыма пераскочыць цераз ступеню. Гэта як кінастужка, досыць калі не хапае аднаго кадра – цеп абрываецца.

]]> http://budzma.org/projects/belarus/yak-ya-staw-byelarusam.html#comment-1109 Спадар Іван Wed, 18 Mar 2009 07:20:09 +0000 http://budzma.org/?p=7691#comment-1109 Цікавая тэма, каб добра падумаць:) Цікавая тэма, каб добра падумаць:)

]]>